Kaçak elektrik kullanımına dayalı menfi tespit davasında, yetki itirazının usulüne uygun yapılmaması ve kesin yetki kuralının bulunmaması nedeniyle davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili olduğuna karar verilmiştir. Yargıtay, yetki itirazının cevap dilekçesinde yetkili mahkeme belirtilerek yapılmaması durumunda, davanın açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceğini vurgulamıştır.

Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, kesin yetki kuralının bulunmadığı menfi tespit davasında, davalı tarafın süresinde ve usulüne uygun bir yetki itirazı bulunmaması sebebiyle, davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geldiğine karar vermiştir. İkinci mahkemenin (Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesi) re'sen verdiği yetkisizlik kararı hukuka aykırı bulunarak, ilk mahkeme (Akçakoca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi) yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Diyarbakır 16. Asliye Hukuk Mahkemesi arasında çıkan yetki uyuşmazlığında; menfi tespit davalarında kesin yetki kuralı bulunmadığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak davayı yetkili mahkemelerden birinde açabileceği, somut olayda davalının il müdürlüğünün bulunduğu ve sözleşmenin ifa yeri olan Mardin'in yetkili olduğu gözetilerek, Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Davacılar, davalı bankaya verilen teminat senedinin, dayanak kredi borcunun ödenmiş olmasına rağmen haksız yere takibe konulduğunu iddia ederek menfi tespit davası açmıştır. İlk Derece Mahkemesi, davacıların bonoda aval veren/kefil sıfatıyla imzalarının bulunduğunu, şeklen geçerli olan bonodan dolayı borçlu olduklarını belirterek davanın reddine karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, asıl borçlunun bankaya olan başka kredi borçlarının devam ettiğini ve teminat senedinin hangi borcun teminatı olduğunun yazılı delille ispatlanamadığını gerekçe göstererek istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, yerel mahkeme ve BAM kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle hükmü onamıştır.

Davacı, dava dışı şirketin banka borcunun ödenmesine rağmen davalının alacağı temlik alarak ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattığını iddia ederek, ipoteğin fekki ve borçlu olmadığının tespiti (menfi tespit) talebiyle dava açmıştır. Yerel mahkeme, bozma ilamına uyarak ipoteğin fekki talebinin daha önce kesinleştiğini belirterek bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, menfi tespit talebinin ise ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar vermiştir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin delil takdirinde ve bozma kararına uyumunda bir isabetsizlik görmeyerek hükmü onamıştır.

Davacı, yaşlılığı ve sağlık sorunlarından faydalanılarak hile ile kendisine imzalatıldığını iddia ettiği bir bonoya dayalı icra takibine karşı istirdat davası açmıştır. İlk derece mahkemesi, davacının hile iddiasını ispatlayamadığı, tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğu ve yemin delilinden vazgeçildiği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, mahkemenin delil takdirinde bir isabetsizlik görmeyerek ve bozma kararına uygun hareket edildiğini belirterek kararı onamıştır.

Şirketin kuruluş tarihinden önce veya şirket ana sözleşmesindeki temsil yetkisine (çift imza kuralı) aykırı olarak tek imza ile düzenlenen bonolardan dolayı şirketin borçlu olmadığının tespiti ve icra takiplerinin iptali istemiyle açılan menfi tespit davasında; bölge adliye mahkemesi, şirket adına yetkisiz temsilci tarafından atılan imzanın şirketi bağlamayacağı ancak yetkisiz temsilcinin şahsi sorumluluğunun devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir. Yargıtay, bu kararı dosya kapsamına ve usul kurallarına uygun bularak onamıştır.

Trafik kazası sonucu oluşan tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılanması yükümlülüğü ile sigorta şirketlerinin prim aktarım yükümlülüğü arasındaki uyuşmazlığa ilişkin açılan menfi tespit davasında, yerel mahkemenin SGK'nın sorumluluğuna dair verdiği ret kararı Yargıtay tarafından usul ve kanuna uygun bulunarak onanmıştır.

Boşanma aşamasındaki davacının, kayınbabası tarafından başlatılan icra takibine karşı açtığı menfi tespit davasında; yerel mahkeme, davalının alacağını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu reddetmiş, Yargıtay ise tarafların temyiz itirazlarını yerinde görmeyerek onama kararı vermiştir.

Davacı ve asli müdahil, icra takibine konu bononun tahrifata uğratılarak bedelinin artırıldığı ve temsil yetkisinin kötüye kullanıldığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ve kötüniyet tazminatı talebiyle dava açmıştır. Mahkeme, alınan bilirkişi raporları ve kesinleşmiş ceza mahkemesi kararı ile bonoda tahrifat yapıldığının (8.000 TL'den 218.000 TL'ye dönüştürüldüğünün) sabit olduğunu, ayrıca aval işleminin temsil yetkisinin kötüye kullanılması suretiyle yapıldığını belirterek davanın kabulüne karar vermiştir. Yargıtay, mahkeme kararını usul ve yasaya uygun bularak onamıştır.