Ankara Bölge Adliye Mahkemesi, kamulaştırmasız el atma davasında, Anayasa Mahkemesi'nin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Ek 3. maddesindeki 'dava tarihi itibarıyla' ibaresini iptal eden kararı doğrultusunda, taşınmaz değerinin karar tarihine en yakın tarihe güncellenmesi gerektiğine hükmetmiştir. Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi'nin bu gerekçesini ve hesaplama yöntemini usul ve kanuna uygun bularak kararı onamıştır.

Belirli süreli iş sözleşmesini, işverenin ücret ödeme borcunu yerine getirmemesi sebebiyle haklı nedenle fesheden işçinin, TBK'nın 437. maddesi kapsamında tazminat talep edebileceği; bu tazminatın belirlenmesinde TBK'nın 438. maddesinin (kıyasen) değil, genel hüküm niteliğindeki TBK 52. maddesinin uygulanması gerektiği, dolayısıyla işçinin bu kapsamdaki tazminat talebinin reddinin hatalı olduğu vurgulanmıştır.

Apartman yönetiminin, yükleniciye karşı ortak alanlardaki ayıplı ve eksik işlerden kaynaklanan tazminat davası açma ehliyetinin bulunmadığı, bu tür davaların bizzat kat malikleri tarafından açılması gerektiği gerekçesiyle davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine dair yerel mahkeme kararının onanması.

Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasında; Anayasa Mahkemesi'nin 2942 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 9. fıkrasını iptal etmesiyle oluşan kanun boşluğunda, kamulaştırma bedeline dava tarihinden karar tarihine kadar uygulanacak faizin türü ve başlangıcı uyuşmazlık konusu olmuştur. Yargıtay, Anayasa'nın 46. maddesinin son fıkrası uyarınca, kamulaştırma bedellerinde kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması gerektiğine ve bu boşluğun Türk Medeni TMK 1. madde kapsamında hakimin doldurması gerektiğine dair yerel mahkeme kararını hukuka uygun bularak onamıştır.

Yap-işlet-devret modeliyle kurulan sözleşmelerin, kullanım aşamasında kira sözleşmesi hükümlerine tabi olduğu ve bu kapsamda kira bedelinin uyarlanması ile Türk Lirasına dönüştürülmesi taleplerinin, ilgili Cumhurbaşkanlığı Kararı ve kira hukuku hükümleri çerçevesinde bilirkişi incelemesi yapılarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

Sendika delege seçimlerinin iptali davasında, 6356 sayılı Kanun'un 16/2 maddesi uyarınca mahkeme kararlarının kesin olduğu ve temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle delege seçimlerine ilişkin temyiz dilekçesi reddedilmiş; genel kurulun iptali istemi ise usul ve yasaya uygun bulunarak onanmıştır.

Kadastro tespitine itiraz davasında, mahkemenin infazda tereddüt yaratacak şekilde ölü kişiler adına tescil kararı vermesi ve mükerrer pay dağıtımı yapması usule aykırı bulunmuş; hükmün infaz kabiliyetini artıracak şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Site yönetiminin, ortak alanlardaki ayıplı imalatların giderilmesi ve yangın kaynaklı maddi tazminat talebiyle açtığı davada, ilk derece mahkemesinin 'aktif husumet yokluğu' gerekçesiyle verdiği ret kararının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından onanması üzerine yapılan temyiz incelemesinde, Yargıtay çoğunluğu kararı usul ve yasaya uygun bularak onamıştır. Kararda muhalif üyeler, site yönetiminin ortak alanlara ilişkin dava açma ehliyetinin bulunması gerektiğini savunmuştur.

Kamulaştırma bedelinin tespiti davasında, Anayasa Mahkemesi'nin 2942 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 9. fıkrasını iptal etmesinin ardından, dava tarihi itibarıyla yürürlükte olan yasal faiz hükümlerinin uygulanması gerektiği ve iptal kararının geriye yürümeyeceği ilkesi gözetilerek, faiz başlangıç tarihinin ve oranının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Kamulaştırma bedelinin tespiti davasında, taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek bedel tespiti yapılmış; Anayasa Mahkemesi'nin 2942 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 9. fıkrasını iptal eden kararı sonrası faiz uygulaması konusunda derdest davalara etkisi tartışılmış, Yargıtay çoğunluğu iptal kararının geriye yürümezliği ilkesini benimseyerek yerel mahkeme kararını onamıştır.

Milli Eğitim Bakanlığı ihalesi kapsamında haksız olarak tahsil edildiği yargı kararıyla tespit edilen damga vergisinin iadesi sürecinde, uygulanacak faiz oranının ne olacağı uyuşmazlık konusudur. Vergi Dava Daireleri Kurulu, 6322 sayılı Kanun ile 213 sayılı Kanun'un 112. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yapılan değişikliğin, fazla veya yersiz tahsil edilen vergilerin iadesinde uygulanacak faiz türünü (tecil faizi) açıkça düzenlediğini, dolayısıyla mahkemelerin bu açık hükmü aşarak 'gecikme zammı' oranında faize hükmetmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, Bölge İdare Mahkemesi'nin ısrar kararını bozmuştur.

İhale kapsamında ihtirazi kayıtla ödenen damga vergisinin iadesi davasında, iade edilecek tutara uygulanacak faiz oranının 213 sayılı Kanun'un 112/4. maddesi uyarınca 'tecil faizi' mi yoksa 'gecikme zammı' mı olması gerektiği uyuşmazlığıdır. Danıştay VDDK, kanunda açık düzenleme varken hakimin hukuk yaratma veya Anayasa'nın 90. maddesi yoluyla kanunu ihmal etme yetkisinin bulunmadığını belirterek, iade edilecek tutara tecil faizi uygulanması gerektiğine hükmetmiştir.