Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, 6292 sayılı Kanun'dan kaynaklanan tazminat davasına ilişkin dosyanın görevli dairenin belirlenmesi amacıyla gönderildiği süreçte; dava konusunun tapu sicilinin tutulmasından kaynaklanan tazminat talebi (TMK 1007) ile ilişkili olduğu gerekçesiyle kendisine gönderilen dosyanın, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümü kararı uyarınca 8. Hukuk Dairesinin görev alanına girdiğini tespit ederek, dosyanın görevli dairenin tespiti için Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermiştir.

Davacılar, murislerine ait taşınmazın orman olduğu gerekçesiyle tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tescil edilmesine karşı tapu iptal ve tescil, aksi takdirde 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat davası açmıştır. İlk derece mahkemesi, tapu iptal ve tescil talebini kesin hüküm nedeniyle usulden, tazminat talebini ise 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle reddetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, kararın kesinleştiği tarihten itibaren dava tarihine kadar geçen sürenin 6098 sayılı TBK'nın 146. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresini aştığını ve mülkiyet hakkının zamanaşımına tabi olmamasına rağmen hakkın aranmasının zamanaşımına tabi olduğunu belirterek istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, kararın usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek onamıştır.

Tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle açılan tazminat davasında, taşınmazın yüzölçümünün sayısallaştırma işlemi sonrası satın alma tarihindeki miktarın altına düşmediği ve davacıların bir zararı oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair yerel mahkeme ve istinaf kararı onanmıştır.

Kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili ile 4721 sayılı Kanun'un 1007. maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini davasında, yerel mahkemece verilen kabul kararının usul ve yasaya uygun bulunarak onanması.

Tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle açılan tazminat davasında, daha önce kesinleşmiş bir tazminat davası bulunduğu ve tarafların temyiz itirazlarının hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Kadastro yenileme çalışmaları (3402 sayılı Kanun 22/a) sonucunda tapu yüzölçümünde meydana gelen azalma nedeniyle oluşan zararın, TMK 1007. maddesi kapsamında devletin kusursuz sorumluluğu çerçevesinde tazmin edilmesi talebine ilişkin davanın onanması.

Tapu kütüğünde orman şerhi bulunan taşınmazı satın alan kişinin, taşınmazın orman vasfını bilerek iktisap ettiği kabul edilerek, tapu iptali nedeniyle uğranılan zararın tazmini talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması.

Tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle taşınmaz yüzölçümünde meydana gelen azalmadan kaynaklanan tazminat davasında, tazminat miktarının hesaplanmasında esas alınacak tarihin 'kadastro kesinleşme tarihi' değil, 'dava tarihi' olması gerektiği yönünde bozma kararı verilmiştir.

5. Hukuk Dairesi, tapu sicilinin tutulmasından kaynaklanan zararın tazmini (TMK 1007) davasında, daha önce onanmış olan karara karşı davalı Hazine vekili tarafından yapılan karar düzeltme başvurusunu incelemiştir. Daire, karar düzeltme talebinin 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesinde öngörülen şartları taşımadığı gerekçesiyle talebi reddetmiş ve disiplin para cezasına hükmetmiştir.

Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, tapu iptali nedeniyle uğranılan zararın tazmini (TMK 1007) davasında, bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olması ve bozma gereklerinin yerine getirilmemesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararını bozmuştur. Daire, taşınmazın değerlemesinde emsal karşılaştırmalarının (emlak vergisi değerleri, imar/kadastro parseli ayrımı) usulüne uygun yapılmadığını ve benzer davalardaki güncel içtihatların dikkate alınmadığını vurgulamıştır.

Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Personel İzinleri Genelgesi'nin, ilçelerde görev yapan tapu müdürlerinin izinlerinin hem Kaymakam hem de Bölge Müdürü tarafından verilmesini öngören düzenlemesinin iptali istemiyle açılan davada; Danıştay, 657 sayılı Kanun'un iznin veriliş usulüne ilişkin sınırlayıcı bir hüküm içermediğini, bölge müdürlerinin bölgedeki iş ve işlemlerden sorumlu olması ve kamu hizmetinin aksamaması gerekliliği göz önüne alındığında, idarenin izin verme yetkisini bu şekilde düzenlemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.