Yargıtay, üvey dedeye karşı işlenen kasten yaralama suçunda, 'üstsoy' kavramının yanlış yorumlanarak sanık hakkında TCK 86/3-a maddesi uyarınca ceza artırımı yapılmasının hukuka aykırı olduğuna hükmetmiştir. Üvey dedenin kan hısımı değil kayın hısımı olması nedeniyle eylemin basit kasten yaralama (TCK 86/2) kapsamında şikayete tabi olduğu, mağdurun şikayetten vazgeçmesi üzerine davanın düşürülmesi gerektiği belirtilerek yerel mahkemenin mahkumiyet kararı kanun yararına bozulmuş ve davanın düşmesine karar verilmiştir.

Mirasçılık belgesinin iptali davasında, iptali istenen mirasçılık belgesinde yer alan mirasçıların davaya dahil edilmemesi nedeniyle taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Yargıtay, mirasçılık belgesinin iptali davalarında, iptali istenen belgedeki mirasçıların (veya mirasçıları ölmüşse onların mirasçılarının) davada taraf olmasının zorunlu olduğunu, bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğunu ve mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiğini vurgulayarak kararı bozmuştur.

Yargıtay, mirasçılık belgesinin iptali davasında, yerel mahkemenin yeterli araştırma yapmadan, hükmün gerekçesini oluşturmadan ve mirasçılık belgeleri arasındaki çelişkileri gidermeden verdiği kararı bozmuştur. Mahkemenin, tapu kayıtları ve kadastro dosyaları gibi somut delilleri incelemeden, sadece bilirkişi raporuna dayanarak karar vermesi ve mirasçıların tespiti konusunda re'sen araştırma ilkesine aykırı davranması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur. Ayrıca, mirasçılık belgesinin iptali durumunda yeni bir mirasçılık belgesinin düzenlenmesi gerektiği, bu süreçte feraiz hukukuna uygun bir paylaştırma yapılması ve mirasçıların ölüm tarihlerinin titizlikle incelenmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Kadastro tespitine itiraz davasında, yerel mahkemece verilen karar, Yargıtay'ın önceki bozma ilamına uyularak mirasçılık paylarının murisin ölüm tarihindeki yürürlükte olan kanun hükümlerine (743 sayılı Türk Kanunu Medenisi) göre belirlenmesi neticesinde kısmen kabul edilmiştir. Temyiz incelemesi sonucunda, mahkemenin bozma ilamına uygun hareket ettiği ve usul/kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle hüküm onanmıştır.

Sanığın üvey babasına karşı işlediği hırsızlık suçunda, üvey babanın birinci derecede kayın hısımı olması nedeniyle TCK 167/1-b maddesi uyarınca şahsi cezasızlık sebebinin uygulanması gerektiğine karar verilmiştir.

Yargıtay, evlatlık ilişkisinin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesinde düzenlenen 'altsoy/üstsoy' şeklindeki kan hısımlığı kapsamına girip girmediğini incelemiştir. Mahkeme, evlatlık ilişkisinin kan hısımlığı doğurmadığını, dolayısıyla bu madde kapsamında ceza artırımı yapılamayacağını, eylemin basit yaralama suçunu oluşturduğunu ve şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşmesi gerekebileceğini belirterek, konunun tekrar değerlendirilmesi için dosyayı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iade etmiştir.

Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmelik'in 9. maddesinin, 5275 sayılı Kanun'un 83. maddesinde tanınan üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ziyaret hakkını kısıtlayıcı ve daraltıcı hükümler içermesi nedeniyle, bu düzenlemenin değiştirilmesi talebinin reddine ilişkin işlemin iptaline dair Danıştay kararının onanmasıdır.