Boşanma davasında ziynet alacağı talebinin kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine, kadın lehine hükmedilen toptan yoksulluk nafakasının az olması nedeniyle kararın bu yönden bozulmasına, diğer temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, yaşları, evlilik süresi ve çocuklarının bulunmaması gibi kriterleri göz önüne alarak, yoksulluk nafakasının irat (aylık) şeklinde değil, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 176/1 maddesi uyarınca 'toptan ödeme' şeklinde hükmedilmesinin değerlendirilmesi gerektiğine karar vermiştir. Alt mahkemenin irat şeklinde nafaka hükmünü eksik inceleme nedeniyle bozmuştur.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, taraflar arasındaki boşanma davasında yoksulluk nafakasının ödenme şekli (toptan veya irat) hususunda eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararını bozmuştur. Mahkeme, yoksulluk nafakasının ödenme biçimine karar verilirken tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kadının yaşı, çalışma durumu ve yeniden evlenebilme ihtimali gibi hakkaniyet ilkelerinin göz önünde bulundurulması gerektiğini vurgulamıştır.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, boşanma davasında manevi tazminat ve yoksulluk nafakası hususlarını incelemiştir. Mahkeme, kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle manevi tazminat talebinin reddi gerektiğini, ayrıca yoksulluk nafakasının irat şeklinde değil, tarafların ekonomik durumları gözetilerek 'toptan ödeme' şeklinde verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararını bu yönlerden bozmuştur.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz eden davalı erkeğin adli yardım talebini, sunduğu mali belgeler doğrultusunda kabul etmiş; esas yönünden ise yapılan incelemede, kararın usul ve kanuna uygun olduğuna kanaat getirerek hükmü onamıştır. Ayrıca, yoksulluk nafakasının kadının evlendiği tarihte (22.08.2024) Türk Medeni Kanunu'nun 176/3 maddesi uyarınca kendiliğinden sona ereceğine vurgu yapılmıştır.

Yerel mahkemece hükmedilen yoksulluk nafakasının, evlilik birliğinin kısa sürdüğü gerekçesiyle belirli bir süreyle (36 ay) sınırlandırılması kanuna aykırı bulunmuştur. Yargıtay, yoksulluk nafakasının kanunen 'süresiz' olduğunu, hakimin yasal bir dayanak olmaksızın süreli nafaka takdir edemeyeceğini vurgulamıştır. Ayrıca, evlilik süresi dikkate alınarak nafakanın irat şeklinde değil, toptan ödenmesi imkanının da değerlendirilmesi gerektiğine işaret ederek kararı bozmuştur.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, tarafların gelir durumlarının birbirine yakın ve denk olması nedeniyle boşanma sonrası yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılan kadın lehine hükmedilen toptan yoksulluk nafakasını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175. ve 176. maddelerindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle bozmuştur.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, karşılıklı boşanma davasında, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası miktarlarının tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusur dereceleri ve günün ekonomik koşulları dikkate alındığında az olduğuna karar vermiştir. Bu gerekçelerle, tazminat ve nafaka miktarları yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuş, diğer hususlar onanmıştır.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, ziynet alacağı davasının temyiz kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar vermiş; ayrıca toptan yoksulluk nafakası belirlenirken aylık miktar ile sürenin çarpılarak infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, ancak bu hatanın yeniden yargılamayı gerektirmediğine hükmederek kararı düzelterek onamıştır.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, boşanma davasında yoksulluk nafakasının ödeme şekline ilişkin bir uyuşmazlığı incelemiştir. Mahkeme, kadının akıl zayıflığı sebebiyle vesayet altında olması nedeniyle kusur atfedilemeyeceğini belirtmiş ancak kadın temyiz etmediği için bu hususu eleştirmekle yetinmiştir. Esas bozma gerekçesi olarak, yoksulluk nafakasının irat şeklinde (aylık) bağlanmasının tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile evlilik süresi dikkate alındığında Kanunun amacına uygun olmadığı, hakim tarafından toptan ödeme seçeneğinin de değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bu yönden bozulmasına karar verilmiştir.