Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 'Tasarruf yetkisinin sınırlandırılması' davasına ilişkin yerel mahkeme kararını incelemiş; tarafların iddia ve savunmaları, dosya kapsamı ve uygulanan hukuk kuralları açısından kararın usul ve kanuna uygun olduğuna kanaat getirerek yerel mahkeme kararını onamıştır.

Tasarruf yetkisinin sınırlandırılması davasında, mahkemenin davalıya ait tüm taşınmazlar üzerinde sınırlama getirmesinin ölçülülük ilkesine aykırı olduğu, sınırlamanın ailenin ekonomik varlığını koruma amacı ile orantılı olması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Tasarruf yetkisinin sınırlandırılması davası devam ederken tarafların boşanması üzerine, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 'karar verilmesine yer olmadığına' dair hükmün, Yargıtay tarafından usul ve kanuna uygun bulunarak onanmasıdır.

Davacı kadının, davalı eşin tasarruf yetkisinin sınırlandırılması talebiyle açtığı davada, Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi'nin davayı reddeden kararını onamıştır. Uyuşmazlık, eşin tasarruf yetkisinin ailenin ekonomik varlığının korunması amacıyla sınırlandırılmasının gerekip gerekmediği noktasındadır. Yargıtay, temyiz incelemesinde kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığına hükmetmiştir.

Taraflar arasındaki bağımsız tedbir nafakası ve tasarruf yetkisinin sınırlandırılması davasında, davalı erkeğin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede, tedbir nafakası davasının kabul edilen kısmına yönelik temyiz dilekçesi reddedilmiş, diğer temyiz itirazları incelenerek Bölge Adliye Mahkemesi kararı onanmıştır. Uyuşmazlık, ailenin ekonomik varlığının korunması ve evlilik birliğinden doğan mali yükümlülüklerin yerine getirilmesini önleyecek bir durumun oluşup oluşmadığı noktasındadır.

Taraflar arasındaki tasarruf yetkisinin sınırlandırılması şerhinin kaldırılması davasında, İlk Derece Mahkemesi'nin davanın kabulü ve aile konutu şerhinin kaldırılması kararı, davalı tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi istinafı reddetmiştir. Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır. Uyuşmazlık, tasarruf yetkisinin sınırlandırılması şerhinin kaldırılması davasının kabul koşullarının oluşup oluşmadığı ve davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı kadın, eşi tarafından mal varlığının elden çıkarılmasını önlemek amacıyla tasarruf yetkisinin sınırlandırılması davası açmıştır. İlk derece mahkemesi davanın reddine karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi ise istinaf incelemesi sonucunda davacının talebini kabul ederek taşınmaz ve araç üzerine tasarruf kısıtlaması getirmiştir. Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi kararını usul ve kanuna uygun bularak onamıştır.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, taraflar arasındaki boşanma davasında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karara yönelik temyiz itirazlarını incelemiştir. Davalı kadının boşanma kararı, kusur belirlemesi, tazminat miktarları ve erkeğin malvarlığı üzerindeki tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasının kaldırılmasına yönelik temyiz itirazlarını, dosyadaki deliller ve hukuki gerekçeler doğrultusunda yerinde bulmayarak hükmü onamıştır.

Davacı eş, Türk Medeni Kanunu'nun 199. maddesine dayanarak, davalı eşin başka bir kadınla birlikte yaşaması nedeniyle ailenin ekonomik varlığının tehlikeye girdiğini iddia ederek davalının mal varlığı üzerindeki tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasını talep etmiştir. İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi, davalının başka bir kadınla fiilen birlikte yaşamasının ailenin ekonomik varlığını tehlikeye attığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi ise, sadakatsizliğin veya başka biriyle yaşamanın tek başına TMK 199. madde kapsamında mal varlığı üzerinde tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasını gerektirmeyeceğini, bu madde için ailenin ekonomik varlığının somut olarak tehlikede olduğunun veya mali yükümlülüklerden kaçınıldığının ispatlanması gerektiğini belirterek kararı bozmuştur.