Yabancı mahkemeden alınan babalık hükmünün tanınması ve tenfizi davasında; Bölge Adliye Mahkemesi, DNA incelemesi yapılmadan verilen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi ise, yabancı mahkeme sürecinde davalı tarafa gerekli ihtaratların yapılmasına rağmen DNA testine yanaşılmadığını, tenfiz hakiminin yabancı mahkeme kararını esastan inceleme yetkisinin bulunmadığını ve sırf DNA testi yapılmamış olmasının tek başına kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararını bozmuştur.

Babalık davası ve fer'i niteliğindeki tazminat ve nafaka talepleriyle ilgili uyuşmazlıkta, DNA incelemesi sonucu babalık tespit edilmiş, tazminat ve nafaka miktarları belirlenmiştir. Yargıtay, babalık davasının fer'i niteliğindeki talepler için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna karar vererek kararı düzelterek onamıştır.

Babalığın hükmen tespiti davasında, mahkemenin başka bir ceza dosyasına ait belirsiz bir rapora dayanarak hüküm kurması hatalı bulunmuştur. Yargıtay, soybağının tespiti davalarında DNA testinin bizzat dava konusu taraflar (anne, çocuk ve davalı) ile birlikte ve usulüne uygun şekilde, bilimsel yöntemlerle yapılması gerektiğine vurgu yaparak yerel mahkeme kararını bozmuştur.

Babalığın hükmen tespiti davasında, mahkemenin savcılık soruşturması sırasında alınan ve kimlerden örnek alındığı belirsiz olan DNA raporunu esas alarak hüküm kurması hatalı bulunmuştur. Yargıtay, soybağının tespiti için usulüne uygun şekilde anne, çocuk ve davalının aynı anda hazır bulundurularak Adli Tıp Kurumu'ndan yeniden rapor alınması gerektiğine hükmederek kararı bozmuştur.