Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, taraflar arasındaki tanımanın iptali davasında yerel mahkemenin bozma kararına uyarak verdiği hükmü incelemiş ve kararın usul ve kanuna uygun olduğuna kanaat getirerek temyiz itirazlarını reddetmiş, hükmü onamıştır.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi tarafından verilen, babalık (tanımanın iptali) davasına ilişkin kararı incelemiş; ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğuna kanaat getirerek temyiz itirazlarını reddetmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır.

Davacı, çocuğu kendi nüfusuna kaydettirdikten sonra çocuğun kendisinden olmadığını öğrendiğini iddia ederek soybağının reddi davası açmıştır. İlk derece mahkemesi, davacının çocuğun kendisinden olmadığını bilerek üzerine kayıt ettirdiği gerekçesiyle ve hak düşürücü süre geçtiğinden davayı reddetmiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, davanın soybağının reddi değil, tanımanın iptali davası olduğunu belirterek yerel mahkeme kararını bozmuştur. Bozma sonrası yerel mahkeme, tanımanın iptali davasının koşullarının oluşmadığı ve hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş; Yargıtay bu nihai kararı onamıştır.

Davacı, biyolojik babası olmadığı sonradan anlaşılan çocuğa yönelik 'tanımanın iptali' davası açmıştır. İlk derece mahkemesi, davanın 'soybağının reddi' davası olduğunu kabul ederek hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, davanın aslında 'tanımanın iptali' davası olduğunu, ancak her iki durumda da 4721 sayılı TMK'nın 300. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürelerin dolduğunu belirterek gerekçeyi düzelterek istinaf başvurusunu reddetmiştir. Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararını usul ve kanuna uygun bularak onamıştır.