Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından açılan, koruma altındaki çocuğun evlat edinilmesi sürecinde ana ve babanın rızasının aranmamasına ilişkin davanın, bağımsız bir dava olarak açılamayacağı ve ancak evlat edinme davası ile birlikte ileri sürülebileceği gerekçesiyle usulden reddine dair yerel mahkeme kararının ve istinaf başvurusunun onanması kararıdır.

Evlilik dışı doğan bir çocuğun, annesinin baskı altında verdiği rıza ile kuruma teslim edilmesi ve sonrasında evlat edindirilmesi sürecinde, biyolojik anne ve babanın (babanın sonradan tanımasıyla) işlemlerin iptali ve çocuğun kendilerine teslimi talebiyle açtıkları dava reddedilmiştir. İlk derece mahkemesi, çocuğun uzun süredir evlat edinen aileyle yaşaması, biyolojik ailesini tanımaması ve çocuğun üstün yararı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş; Yargıtay ise bu kararı onamıştır. Davacıların çocukla kişisel ilişki kurulması talebi de çocuğun huzurunun tehlikeye gireceği gerekçesiyle reddedilmiş, karar düzeltme aşamasında bu hüküm korunmuştur.

Davacı kurum, kurum bakımındaki bir çocuğun evlat edinilmesi sürecinde ana ve babanın rızasının aranmaması talebiyle dava açmıştır. İlk derece mahkemesi, çocuğun halihazırda geçici bakım sözleşmesi ile koruyucu aile yanına yerleştirilmiş olması sebebiyle, evlat edinme davasından önce 'rızanın aranmaması' davasının açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, usul ve esas yönünden bazı eleştiriler getirse de, sonuç itibarıyla davanın reddedilmiş olmasını yerinde bularak istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararını usul ve kanuna uygun bularak onamıştır.

Davacı Kurum vekili, aile yanında bulunan küçük için evlat edinme sürecinde ana-baba rızasının aranmaması talebiyle dava açmıştır. İlk Derece Mahkemesi, bu hususun evlat edinme davası içerisinde değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi de bu kararı esastan reddetmiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğuna kanaat getirerek temyiz itirazlarını reddetmiş ve kararı onamıştır.

Evlat edinme davasında, soybağı kurulmamış ve kim olduğu bilinmeyen baba yönünden rızasının aranmaması gerektiği halde, yerel mahkemece davanın usulden reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Yargıtay, Türk Medeni Kanunu'nun 311. maddesi uyarınca kim olduğu bilinmeyen ana veya babanın rızasının aranmayacağını belirterek, baba yönünden de davanın kabulü gerektiğine hükmetmiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, annesi tarafından doğumdan hemen sonra öldürülmeye teşebbüs edilerek iş yeri penceresinden atılan ve kurum bakımına alınan bir bebeğin, evlat edinilmesinde ana ve babanın rızasının aranmaması talebini incelemiştir. Annenin tutuklu olması, çocuğa karşı özen yükümlülüğünü ağır şekilde ihlal etmesi ve çocuğun üstün yararı gözetilerek, evlat edinme sürecinde ebeveyn rızasının aranmamasını hukuka uygun bulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin onama kararını onamıştır.

Küçük çocuğun evlat edinilmesi sürecinde, ana ve babanın rızasının aranmamasına ilişkin davanın, evlat edinme davası öncesinde bağımsız olarak açılıp açılamayacağı uyuşmazlık konusudur. İlk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi, rızanın aranmaması talebinin evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar vermiştir. Yargıtay, mevcut içtihatlara ve kanuni düzenlemelere uygun olarak, bu tür bir davanın evlat edinme davasından bağımsız olarak açılamayacağına hükmederek bölge adliye mahkemesinin onama kararını yerinde bulmuştur.