Müteveffa tarafından yapılan evlat edinme işleminin, gerçek bir evlatlık ilişkisi bulunmadığı iddiasıyla kaldırılması talebiyle açılan davada, ilk derece mahkemesinin davanın reddi yönündeki kararı, bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, yapılan inceleme neticesinde kararın usul ve kanuna uygun olduğuna kanaat getirerek hükmü onamıştır.

Davacılar, daha önce evlat edindikleri davalının kendilerine karşı kötü muamelede bulunduğu, hakaret ettiği ve ilgisiz kaldığı gerekçesiyle evlatlık ilişkisinin kaldırılmasını talep etmiştir. İlk derece mahkemesi, Türk Medeni Kanunu'nun 317 ve 318. maddelerinde düzenlenen evlatlık ilişkisinin kaldırılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. İstinaf başvurusunun esastan reddi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, yerel mahkeme ve bölge adliye mahkemesi kararlarının usul ve kanuna uygun olduğuna kanaat getirerek temyiz istemini reddetmiş ve kararı onamıştır.

Evlatlık ilişkisinin kaldırılması davasında, evlat edinme kararının kesinleşmesinden itibaren kanunda öngörülen beş yıllık hak düşürücü sürenin Anayasa Mahkemesi iptal kararından önce dolduğu ve davalı lehine maddi anlamda kazanılmış hak oluştuğu gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğine karar verilmiştir.

Davacı, yeğeni olan davalının evlat edinilme sürecinin usulsüz olduğunu ve miras payının artırılması amacıyla yapıldığını iddia ederek evlatlık ilişkisinin kaldırılmasını talep etmiştir. İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi, evlat edinme kararının kesinleşmiş olduğunu, yasal koşulların oluştuğunu ve evlatlık ilişkisinin kaldırılmasını gerektirecek hukuki bir neden bulunmadığını belirterek davanın reddine karar vermiştir. Yargıtay, kararın usul ve yasaya uygun olduğuna kanaat getirerek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır.

Evlatlık ilişkisinin kaldırılması talebiyle açılan davada, ilk derece mahkemesi davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle usulden reddine karar vermiştir. İstinaf incelemesi sonucunda yerel mahkeme kararının hukuka uygun olduğu tespit edilerek esastan ret kararı verilmiştir. Yargıtay, temyiz edilen kararda bozmayı gerektirecek bir sebep bulunmadığına hükmederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, evlatlık ilişkisinin kaldırılması davasında, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddedilmesini hatalı bulmuştur. Mahkeme, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 318. maddesi uyarınca bu davanın 'her ilgili' tarafından açılabileceğini vurgulayarak, davanın usulden değil, esastan incelenmesi gerektiğine hükmetmiş ve yerel mahkeme kararını bozmuştur.