Niğde 2. Aile Mahkemesi tarafından verilen boşanma kararında, ortak çocukların velayetinin babaya verilmesi hususu, annenin velayetin değiştirilmesine yönelik ciddi iddiaları (babanın görev gereği sürekli şehir dışında olması, çocukların babaanne tarafından ihmal edilmesi ve kötü muamele görmesi) ve velayetin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur. Yargıtay, çocuğun üstün yararı ilkesi gereği, idrak çağındaki çocukların ve ebeveynlerin görüşlerinin alınması, tarafların sosyal ve psikolojik durumlarının yeniden değerlendirilerek velayet konusunda eksik inceleme giderilerek karar verilmesi gerektiğini hükme bağlamıştır.

Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin, yargılama sürecinde 18 yaşını doldurması durumunda, velayet hakkı sona eren annesinin katılan sıfatının ve temyiz hakkının kendiliğinden sona ermeyeceğine, mağdurenin şikayetinden vazgeçmediği ve annesinin temyizine itiraz etmediği hallerde annenin temyizinin esastan incelenebileceğine karar verilmiştir.

Velayeti anneye verilen çocuğun annesinin ölümü üzerine, velayetin kendiliğinden babaya geçmeyeceği, hakimin re'sen harekete geçerek babanın velayeti üstlenmeye uygunluğunu araştırması, uygun değilse vasi atanması için vesayet makamına ihbarda bulunması gerektiğine dair bozma kararı.

Babalığın tespiti davasında; çocuğa atanan kayyım ile davacı annenin vekilinin aynı kişi olması nedeniyle taraf teşkilinin usulüne uygun sağlanmadığı ve babalık iddiasının kanıtlanması için taraflardan (anne, çocuk ve davalı) aynı anda DNA örneği alınarak yeniden rapor düzenlenmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, evde doğurduğu bebeği ihmali davranışla ölüme terk eden suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkındaki beraat kararını, TCK 83. maddede tanımlanan 'ihmali davranışla kasten öldürme' suçunun unsurlarının oluştuğu gerekçesiyle bozmuştur. Kararda, annenin bebeği beslememe ve bakımsız bırakma şeklindeki ihmali eylemlerinin, bebeğin yaşam hakkına yönelik hukuki yükümlülüğünü ihlal ettiği vurgulanmıştır. Diğer sanıklar hakkındaki beraat kararları ise delil yetersizliği nedeniyle onanmıştır.

Evlat edinme davasında, soybağı kurulmamış ve kim olduğu bilinmeyen baba yönünden rızasının aranmaması gerektiği halde, yerel mahkemece davanın usulden reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Yargıtay, Türk Medeni Kanunu'nun 311. maddesi uyarınca kim olduğu bilinmeyen ana veya babanın rızasının aranmayacağını belirterek, baba yönünden de davanın kabulü gerektiğine hükmetmiştir.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, velayet hakkı bulunmayan babanın, müşterek çocuğunu annesine teslim etmemesi nedeniyle 'çocuğun kaçırılması ve alıkonulması' suçundan yargılandığı davada, 5237 sayılı TCK'nın 234. maddesindeki suçun yasal unsurlarının oluşmadığı (velayet yetkisinin mahkeme kararıyla elinden alınmamış olması ve zorla alıkoyma unsurunun ispatlanamaması) gerekçesiyle yerel mahkemenin beraat kararını onamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 15 yaşından küçük mağdurenin kanuni temsilcisinin (annesinin) şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan ettiği durumlarda, mağdureye CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca atanan baro vekilinin, kanuni temsilcinin iradesine aykırı olarak beraat hükmünü temyiz etme hakkının bulunmadığına karar vermiştir. Bu doğrultuda, kanuni temsilcinin iradesine üstünlük tanınması gerektiği, kanuni temsilcinin katılmadığı bir davada mağdur vekilinin temyiz isteminin reddedilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.

Velayet ve kişisel ilişki düzenlemesine ilişkin yerel mahkeme kararının, bozma ilamına uygun olması ve delillerin doğru takdir edilmesi nedeniyle onanması.

Mağdur çocuklara CMK 234/2 uyarınca atanan zorunlu vekilin, kanuni temsilcilerin de şikayetçi olduğu ve davaya katıldığı durumlarda, kanuni temsilcinin iradesine uygun olarak hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu, bu nedenle vekilin temyiz isteminin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğuna karar verilmiştir.