Mirasbırakanın 1995 yılında 62 yaşındayken 24 yaşındaki davalı oğluna devrettiği taşınmazın, bedelin ödenmediği ve murisin mal kaçırma kastıyla hareket ettiği gerekçesiyle muris muvazaası iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davasında; ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin başlangıçtaki ret kararları, Yargıtay'ın bozma ilamı ile değişmiştir. Yargıtay, akit tarihinde davalının alım gücünün bulunmadığı, murisin ise önemli bir hastalığı veya bakım ihtiyacı olmaksızın taşınmazı devretmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve davalı lehine mal kaçırma kastının varlığı sonucuna vararak bozma kararı vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, bu bozmaya uyarak 884 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne karar vermiş, temyiz incelemesi neticesinde de bu karar onanmıştır.

Muris muvazaası iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil davasında; murisin taşınmazını torununa (davalıya) satış suretiyle devretmesi, mirasçılardan mal kaçırma amacı taşıdığı gerekçesiyle yerel mahkemece kabul edilmiştir. Daha önce aynı taşınmazın satışına ilişkin diğer mirasçılar tarafından açılan davanın kabul edilip kesinleşmiş olması, 'muris muvazaası' olgusunun varlığına dair güçlü bir delil teşkil etmiştir. Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığını belirterek temyiz itirazlarını reddetmiş ve kararı onamıştır.

Muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile tenkis davasında; yerel mahkemenin bozma kararına uyarak verdiği hüküm, bazı maddi hatalar ve harç hesaplama eksiklikleri içermesine rağmen, esasa ilişkin hukuki değerlendirmeler açısından doğru bulunmuştur. Yargıtay, hüküm fıkrasındaki hataları (davacı mirasçıları yerine ölü davacılar adına hüküm kurulması, harç hesaplaması vb.) 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onamıştır.

Murisin, sağlığında dava konusu taşınmazları bedelini ödeyerek davalı oğlu adına tescil ettirdiği iddiasıyla açılan tenkis davasında; yerel mahkemece davacı tarafın murisin saklı payı zedeleme kastıyla hareket ettiğine ve elden bağış yaptığına dair somut delil sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi de bu kararı yerinde bularak istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek onama kararı vermiştir.