Davacı, kendisine ait taşınmaza elektrik enerjisi nakli için komşu parselde bulunan elektrik direğinden faydalanmak amacıyla mecra irtifakı tesisi talep etmiştir. İlk derece mahkemesi, davacının talebini 'geçit hakkı' davası olarak yanlış niteleyerek ve genel yola çıkış ihtiyacı bulunmadığı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davayı reddetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi de bu kararı onamıştır. Yargıtay, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesi uyarınca hukuki nitelendirmenin hakime ait olduğunu, davacının talebinin 'mecra irtifakı' (TMK 744) olduğunu, hakimin talebi doğru vasıflandırarak gerekli araştırmayı yapması gerektiğini belirterek kararı bozmuştur.

Asıl ve birleşen davalarda; müdahalenin men'i, kal, ecrimisil ve mecra irtifakı tesisi talepleriyle açılan davada, yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen ret ve kısmen kabul kararı, temyiz incelemesi neticesinde usul ve kanuna uygun bulunarak onanmıştır. Yargıtay, mahkemenin bozma gereklerini yerine getirdiğini ve delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığını belirtmiştir.

Enerji iletim hattı irtifak hakkı sahibi olan davacı kurum, hattın geçtiği güzergahta davalılar tarafından imar mevzuatına ve güvenlik standartlarına (Elektrik Akım Tesisleri Yönetmeliği) aykırı şekilde bina inşa edildiğini belirterek el atmanın önlenmesi ve kal (yıkım) talebinde bulunmuştur. İlk derece mahkemesi, bilirkişi raporunda binanın irtifak hakkına tecavüzlü olduğu ve güvenlik ihlali yarattığı tespit edilmesine rağmen davanın reddine karar vermiştir. Yargıtay, bilirkişi raporundaki tespitleri (güvenlik ihlali ve yönetmeliğe aykırılık) dikkate alarak, irtifak hakkının korunması gerekliliği nedeniyle yerel mahkeme kararını bozmuştur.