Yargıtay Ceza Genel Kurulu, bozma sonrası yapılan yargılamada, yerel mahkemenin Cumhuriyet savcısından esas hakkında mütalaa almadan, sanıklara ve müdafilerine esasa ilişkin savunma hakkı tanımadan ve sanıklara son söz hakkı vermeden doğrudan karar vermesini 'savunma hakkının kısıtlanması' olarak değerlendirmiştir. Bu usul hatası nedeniyle, direnme kararı esas yönünden incelenmeksizin usulden bozulmuştur.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, 'hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçu delaletiyle kasten yaralama' suçuna ilişkin temyiz incelemesinde, suçun nitelendirmesi ve ilgili kanun maddeleri (TCK 150/1 ve 86/2) uyarınca davanın çözümünde görevli dairenin 6. Ceza Dairesi olduğuna hükmederek görevsizlik kararı vermiştir.

Nitelikli kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz istemlerinin esastan reddine ve hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanığın temyiz talebine ilişkin görüş bildirilmeden dosyanın Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi usul hatası teşkil ettiğinden, dosyanın ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, hukuki alacağın tahsili amacıyla silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen düşme kararlarını temyiz incelemesi aşamasında, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümü kararı uyarınca, suçların niteliği ve ceza miktarı bakımından görevli dairenin 6. Ceza Dairesi olduğuna hükmederek dosyanın görevsizlik kararı ile ilgili daireye gönderilmesine karar vermiştir.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, önüne gelen dosyada sanık hakkında 'hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla yağma' suçundan verilen mahkumiyet hükmünü incelemiş; ancak Yargıtay Kanunu ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümü kararı uyarınca, söz konusu suç tipine bakma görevinin 6. Ceza Dairesine ait olduğunu tespit etmiştir. Bu nedenle, 1. Ceza Dairesi kendi görevsizliğine karar vererek dosyayı görevli 6. Ceza Dairesine göndermiştir.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi, örgütlü suçlar kapsamında tefecilik, ihaleye fesat karıştırma, tehdit ve diğer suçlardan yargılanan sanıklar hakkında verilen kararları incelemiştir. Mahkeme, zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle birçok sanık hakkında kamu davasının düşürülmesine hükmetmiştir. Ayrıca, tefecilik suçuna dayalı alacakların tahsili amacıyla tehdit kullanılması durumunda, eylemin 'hukuki alacağın tahsili' kapsamında değerlendirilmeyip, aşkın tahsilat olması halinde 'yağmaya teşebbüs' suçunu oluşturacağına dair önemli bir hukuki ayrım yapmıştır. Bazı hükümler onanırken, tehdit suçuna ilişkin eksik inceleme ve yanlış vasıflandırma nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kasten yaralama suçuna dönüştürülerek düzeltilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde; suç vasfı, haksız tahrik ve meşru savunma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle temyiz istemlerinin esastan reddine ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde, yerel mahkeme ve bölge adliye mahkemesi kararlarının usul ve yasaya uygun olduğu, suç vasfı ve ceza tayininde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle temyiz istemlerinin esastan reddine ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Sanıklar hakkında nitelikli tehdit, kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde; bazı sanıklar yönünden hükümler onanmış, sanık hakkında tekerrüre esas alınan suçun uzlaşma kapsamına girmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin yeniden değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek hüküm kısmen bozulmuştur.