Denetimli serbestlik tedbirine süresi içinde başvurmadığı gerekçesiyle infazı kaldırılan ve açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilerek bu kararı kesinleşen hükümlünün, daha sonra yaptığı 'mazeretsiz olmadığı' yönündeki başvurusunun kabul edilerek infazın devamına karar verilmesi hukuka aykırıdır. Yargıtay, kesinleşmiş bir infaz kararının idare veya mahkeme tarafından yeniden değerlendirme yoluyla kaldırılamayacağını, bu tür hukuki hataların ancak olağanüstü kanun yolları (kanun yararına bozma) ile düzeltilebileceğini belirterek, infazın devamına dair kararı kanun yararına bozmuştur.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü, sanığın infaz dosyasının incelenmemiş olması, nakil tebligatının usulüne uygun yapılıp yapılmadığının tespiti ve sanığın kendiliğinden teslim olup olmadığına dair etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmemesi nedeniyle eksik araştırma gerekçesiyle bozmuştur.

Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen hükümlü veya tutuklunun kaçması suçuna ilişkin kararda, basit yargılama usulü uygulanırken yapılan indirim oranlarında hesap hatası yapılması sonucu sanığa fazla ceza tayin edilmiştir. Yargıtay 8. Ceza Dairesi, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemini yerinde bularak, hatalı hesaplamayı düzeltmiş ve sanığa verilmesi gereken doğru ceza miktarını (3 ay 3 gün hapis ve 1.860,00 TL adli para cezası) hüküm fıkrasında düzelterek infazın bu şekilde yapılmasına karar vermiştir.

Hükümlünün firar ettikten sonra kendiliğinden bir polis merkezine giderek teslim olması durumunda, TCK'nın 293. maddesindeki 'etkin pişmanlık' hükümlerinin uygulanması gerektiği, teslimin ceza infaz kurumuna yapılması şartının kanunda bulunmadığı gerekçesiyle yerel mahkeme kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Aynı fiil nedeniyle sanık hakkında daha önceden açılmış ve kesinleşmiş bir dava bulunmasına rağmen, ikinci kez dava açılarak hüküm kurulması 'ne bis in idem' (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz) ilkesine aykırıdır. Yargıtay, mükerrer davanın reddi gerektiği halde mahkumiyet kararı veren yerel mahkeme kararını kanun yararına bozmuş ve davanın reddine karar vererek hükmedilen cezanın infaz edilmemesine hükmetmiştir.

Basit yargılama usulü ile verilen mahkumiyet kararlarına karşı başvurulacak kanun yolunun itiraz olduğu ve kanun yolu merciinin belirlenmesinde yanılma durumunda 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesi uyarınca dosyanın görevli merciye gönderilmesi gerektiği belirtilerek, Yargıtay'ın inceleme yetkisinin bulunmadığına ve dosyanın iadesine karar verilmiştir.

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunda, temel ceza belirlenirken 5275 sayılı Kanun'un 97/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesinin uygulanması gerektiği, bu eksikliğin Yargıtay tarafından düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suçların tekerrüre esas alınamayacağı kuralı ihlal edilerek, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin hatalı uygulanması nedeniyle kanun yararına bozma kararı verilmiştir.

Hükümlünün nakil sürecinde ceza infaz kurumuna süresi içinde teslim olmayarak firar etmesi eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünün, etkin pişmanlık ve zamanaşımı itirazlarının reddiyle onanmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, usulüne uygun tebliğ edilmediği ve kesinleşme şerhi hatalı düzenlendiği için henüz kesinleşmemiştir. Hükmün istinaf yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.