Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında; ilk derece mahkemesi, kefalet sözleşmesinin şekil şartına (el yazısı ile irade beyanı) uyulmadığı gerekçesiyle kefil yönünden davanın reddine, asıl borçlu şirket yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiş, Yargıtay ise ilk derece mahkemesinin TBK 583. madde uyarınca kefalet sözleşmesinin geçersizliğine ilişkin değerlendirmesini yerinde bularak kararı onamıştır.

Banka tarafından açılan itirazın iptali davasında, davalının kefil olduğu önceki kredi sözleşmelerinden kaynaklanan borçların, daha sonra imzalanan ve davalının kefaletinin bulunmadığı yeni kredi sözleşmeleriyle kapatıldığı tespit edilmiştir. Mahkeme, davalının yeni sözleşmelerden sorumlu tutulamayacağına hükmetmiş; Bölge Adliye Mahkemesi, davalının vekalet ücretine ilişkin itirazını kabul ederek davanın reddi kararını onamış, Yargıtay ise bu kararı usul ve yasaya uygun bularak onamıştır.

Davacı, bayilik sözleşmesi ve müteselsil kefalet sözleşmesi kapsamında ödediği yatırım intifa bedelinin, davalıların TBK 592. maddesindeki belge verme yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve kefalet sözleşmesinin şekil şartlarına aykırı olması nedeniyle iadesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi, davacının 'müteselsil borçlu' sıfatıyla ödeme yaptığını, kefalet sözleşmesi dışındaki sıfatı ve çelişkili davranış yasağı gerekçeleriyle davanın reddine karar vermiş; Yargıtay, bu kararı usul ve yasaya uygun bularak onamıştır.

Kambiyo senedi vasfını taşıyan bir bonoda, metin içerisinde yer alan kefalet beyanının senedin mücerretlik ilkesini bozmayacağı ve TBK 583. madde kapsamında şekil şartı incelemesine tabi tutulmaması gerektiği, senedin kambiyo senedi vasfını koruduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi'nin bozma kararı Yargıtay tarafından bozulmuştur.

Dava, genel kredi sözleşmesine dayalı müteselsil kefalet sebebiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi, kefilin sorumluluğunu belirleyerek davanın kısmen kabulüne karar vermiş; bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu reddetmiştir. Yargıtay, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarında hukuka aykırılık görmeyerek hükmü onamıştır. Kararda, kefilin sorumluluğunun kapsamı, önceki borçları kapsayan kefalet taahhütlerinin geçerliliği ve kefilin temerrüt faizinden sorumluluğunun ancak kendi temerrüdü ile başlayacağı hususları üzerinde durulmuştur.

Davacı, tarafı olmadığı bir hisse devir sözleşmesine dayanılarak aleyhine başlatılan icra takibine karşı menfi tespit davası açmıştır. İlk Derece Mahkemesi, davacının sözleşmede imzası bulunmadığı ve takibin kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve kötüniyet tazminatına hükmetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, sözleşmede davacının imzası bulunmadığı için borçlu olmadığı tespitini onamış, ancak sözleşmeyi imzalayan kişilerin davacının yetkili temsilcileri olması sebebiyle davalının kötüniyetli sayılamayacağına kanaat getirerek kötüniyet tazminatı talebini reddetmiştir. Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi kararını usul ve yasaya uygun bularak onamıştır.

Genel kredi sözleşmesine dayalı olarak başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali davasında; ilk derece mahkemesinin davanın kısmen kabulüne dair kararına karşı yapılan istinaf başvurusunda, Bölge Adliye Mahkemesi, davalı şirket lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönündeki eksikliği gidererek kararı düzeltmiş ve yeniden esas hakkında hüküm kurmuştur. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi'nin bu kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığına kanaat getirerek kararı onamıştır.

Dava, avukatlık sözleşmesinde kefil olarak gösterilen kişinin, sözleşmedeki kefalet hükümlerinin şekil şartlarına (el yazısı, azami miktar, tarih) aykırı olması nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek açtığı menfi tespit davasıdır. Mahkeme, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 583. maddesinde öngörülen geçerlilik şekline (kefilin sorumlu olacağı azami miktar, kefalet tarihi ve kefalet sıfatının el yazısıyla yazılması) uyulmadığı gerekçesiyle kefaletin geçersiz olduğuna ve davacının borçlu olmadığına karar vermiştir. Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi'nin bu yöndeki onama kararını usul ve yasaya uygun bularak onamıştır.

Banka ile kredi borçlusu şirket arasındaki genel kredi sözleşmesine dayalı olarak müteselsil kefiller aleyhine başlatılan icra takibine itirazın iptali davasında; ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı üzerine istinaf incelemesi yapılmış, Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrası temyiz aşamasında Yargıtay, temerrüt faiz oranının belirlenmesinde bankanın takibe konu aynı tür krediler için fiilen uyguladığı faiz oranı ile TCMB'ye bildirilen faiz oranından düşük olanın esas alınması gerektiğine, aksi yöndeki eksik incelemenin bozma sebebi oluşturduğuna hükmetmiştir.

Taraflar arasındaki protokolde yer alan kefalet hükümlerinin TBK 583. maddedeki şekil şartlarını taşımaması nedeniyle geçersiz olduğu, ancak aynı sözleşmedeki borca katılma ve garanti taahhütlerinin şekil şartına tabi olmaması nedeniyle geçerli olduğu ve borçlunun bu hükümler uyarınca sorumlu tutulması gerektiği kararlaştırılmıştır.