Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, vesayet dosyalarının eksikliği nedeniyle dosyanın yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermiştir. Kısıtlı adayının daha önce farklı mahkemelerce vesayet altına alındığı tespit edilmiş ancak bu dosyalara dair belgeler UYAP'ta veya dosya kapsamında bulunamamıştır. Mahkeme, kısıtlı hakkında vesayetin kaldırılması, yerleşim yeri değişikliği izni ve ilgili vesayet dosyalarının akıbetinin araştırılması için dosyanın eksikliklerin giderilmesi amacıyla ilk derece mahkemesine iadesine hükmetmiştir.

Davacı şirket, 2011 yılında gerçekleştirdiği ihaleli iş kapsamında 5510 sayılı Kanun'un 81/1 maddesi uyarınca %5'lik hazine desteğinden yararlandırılmadığını iddia ederek ödediği primlerin iadesini talep etmiştir. Yargıtay, sürecin devamında yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un Ek 17. maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen hükümleri sonrası oluşan hukuki durumu hatırlatarak, mahkemenin bu yeni yasal durumu gözeterek yeniden inceleme yapması gerektiğini belirtmiştir. Yerel mahkeme bozmaya uyarak davanın kısmen kabulüne karar vermiş, Yargıtay ise kararın usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek onamıştır.

Davacı, 6111 sayılı Kanun kapsamında prim teşvikinden yararlanma talebinin SGK tarafından reddi üzerine işlemin iptali ve teşvikten yararlandırılma talebiyle dava açmıştır. Yargılama sürecinde 5510 sayılı Kanuna eklenen Ek 17. madde ile prim teşviklerinden yararlanma şartları ve usulleri düzenlenmiş, ancak bu maddenin 4. fıkrasının Anayasa Mahkemesi tarafından iptali ile süreç değişmiştir. Son aşamada, davalı Kurumun davacının teşvik başvurularını işleme alıp mahsuplaşma işlemlerini gerçekleştirdiği anlaşılmış, davanın konusuz kaldığı tespit edilmiş ve İlk Derece Mahkemesince 'karar verilmesine yer olmadığına' dair verilen hüküm Yargıtay tarafından onanmıştır.

Davacı, davalının kendi tescilli markasıyla iltibas (karıştırılma) yaratan bir marka başvurusu yaptığını ve haksız rekabette bulunduğunu iddia ederek marka hakkına tecavüzün tespitini ve önlenmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesi davanın kabulüne karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi ise haksız rekabet ve marka tecavüzü hükümlerinin kümülatif olarak uygulanamayacağı (SMK'nın özel kanun niteliği nedeniyle) gerekçesiyle kararı yeniden hüküm kurarak onamıştır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 'kümülatif korumanın uygulama alanı kalmadığı' yönündeki gerekçesini yerinde bularak ve usulü eksikliklerin temyiz sebebi yapılmadığını gözeterek kararı onamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi, muvazaa iddiasıyla açılan tasarrufun iptali davasını delillerin eksik değerlendirildiği gerekçesiyle kabul etmişti. Ancak Yargıtay, üçüncü kişinin kötüniyetinin ve borçluyla fikir birliği içinde olduğunun ispatlanamadığını, ödeme belgelerinin bedel farkının bulunmadığını gösterdiğini belirterek kararı bozdu.

İşveren, 5510 sayılı Kanun kapsamında yararlanamadığı 5 puanlık prim teşvikinin geriye dönük iadesini talep etmiştir. Yargılama sürecinde 7103 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Ek 17. madde yürürlüğe girmiş ve Anayasa Mahkemesi'nin ilgili iptal kararları sonrası süreçte, Kurumun teşvik tutarını mahsup etmesiyle davanın konusuz kaldığı anlaşılmıştır. Mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair kurulan hüküm, Yargıtay tarafından onanmıştır.

Davacı, kadastro sonucunda komşu parsel sınırlarında kaldığı iddia edilen taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile kendi adına tescilini talep etmiştir. İlk derece mahkemesi teknik bir hata olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermişse de, Yargıtay bozma ilamında, 3402 sayılı Kanun'un 41. maddesi kapsamında düzeltme işleminin mülkiyet durumunu değiştiremeyeceğini, bu tür taleplerin tapu iptali ve tescil davası niteliğinde olduğunu ve kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddi gerektiğine hükmetmiştir. İlk derece mahkemesi bozma ilamına uyarak davanın reddine karar vermiş, temyiz incelemesinde ise bu karar onanmıştır.

Dava, tapuda Hazine adına kayıtlı 2/B vasıflı taşınmazın bir kısmının, uygulama kadastrosu sonucu davalılar adına kayıtlı başka bir parsel sınırları içinde kalması nedeniyle açılan tapu iptal ve tescil talebine ilişkindir. İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi, davanın 6292 sayılı Kanun kapsamında olduğunu değerlendirerek hatalı bir hukuki niteleme yapmış, Yargıtay ise bu değerlendirmeyi bozarak uyuşmazlığın mülkiyet hakkına dayalı bir tapu iptal ve tescil davası olduğunu vurgulamıştır. Bozma ilamına uyan Bölge Adliye Mahkemesi, bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne ve taşınmazın ifraz edilerek Hazine adına tesciline karar vermiştir. Yargıtay, bu kararı usul ve yasaya uygun bularak onamıştır.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemeleri (BAM) arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi talebini incelemiştir. Söz konusu uyuşmazlık, geçici hukuki koruma taleplerinde hakimin taleple bağlılığı (HMK m. 26) ile hakimin hukuki nitelendirmede serbestliği (HMK m. 33) arasındaki ilişkiye dairdir. Yargıtay, uyuşmazlığın giderilmesi talebine konu olan geçici hukuki koruma kararlarının (ihtiyati tedbir/haciz) nitelikleri gereği 'nihai ve kesin' kararlar olmadığını, koşullara göre değiştirilebilir olduklarını belirterek, 5235 sayılı Kanun'un 35. maddesi kapsamında bir uyuşmazlığın giderilmesi prosedürüne konu olamayacaklarına hükmetmiştir. Bu nedenle uyuşmazlığın giderilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İhale tarihinden sonra taşınmaz üzerine konulan hacizlerin kaldırılması talebinin, icra müdürlüğünün yetkisinde olmadığı gerekçesiyle reddedilmesi üzerine açılan şikayet davasında; Yargıtay, hakimin hukuki tavsif yetkisi ve TMK 705. maddesi uyarınca ihale alıcısının mülkiyet hakkını koruyarak, bu tür hacizlerin kaldırılmasının icra mahkemesinin görev alanında olduğuna ve şikayetin esastan incelenmesi gerektiğine hükmetmiştir.

Başvuran, kasko sigortası kapsamında aracında oluşan bakiye hasar bedelinin tazminini talep etmiştir. Sigorta şirketi, taraflar arasında imzalanan mutabakatname ve ibraname ile ödemenin yapıldığını ve borcun sona erdiğini savunmuştur. Hakem heyeti, ibranamede herhangi bir ihtirazi kayıt bulunmadığını, davacının gabin veya hata gibi bir iddiasının ispatlanamadığını ve Yargıtay içtihatları uyarınca mutabakatname ile ödeme yapılmış olması nedeniyle bakiye alacak talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek başvuruyu reddetmiştir.