Davacı, önceki bir davada mahkemenin depo edilen bedeli vadeli mevduata aktarmaması sebebiyle oluşan faiz kaybı nedeniyle Devlet aleyhine tazminat davası açmıştır. Hukuk Genel Kurulu, hâkimlerin hukuki sorumluluğunun 6100 sayılı HMK'nın 46. maddesinde sınırlı olarak sayılan hallerle sınırlı olduğunu, somut olayda bu şartların gerçekleşmediğini belirterek, davanın reddine ilişkin Özel Daire kararını onamıştır.

Davacı, önceki bir davada hâkimin maddi hata yaparak taşınmaz parsel numarasını yanlış yazması nedeniyle hak kaybına uğradığını iddia ederek, HMK'nın 46. maddesi kapsamında Devlet aleyhine tazminat davası açmıştır. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, hâkimin eyleminin HMK'nın 46. maddesinde sınırlı olarak sayılan sorumluluk nedenlerinden (kasıt, ağır ihmal, açık kanun ihlali vb.) hiçbirini oluşturmadığını, basit bir maddi hatanın hâkimin hukuki sorumluluğunu doğurmayacağını belirterek davanın reddine ve davacı aleyhine disiplin para cezasına hükmetmiştir. Hukuk Genel Kurulu, bu kararı usul ve yasaya uygun bularak onamıştır.

Davacı, daha önce açtığı ortaklığın giderilmesi davasındaki yargılama süreci ve sonuçtan memnun kalmayarak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca Devlet aleyhine hâkimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı tazminat davası açmıştır. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, iddia edilen durumların kanunda sınırlı olarak sayılan sorumluluk nedenleri arasında yer almadığını belirterek davanın reddine ve davacıya disiplin para cezası verilmesine hükmetmiştir. Hukuk Genel Kurulu, bu kararın usul ve yasaya uygun olduğunu tespit ederek onamıştır.

Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine açılan tazminat davasında, HMK 46. maddesinde sayılan sınırlı sorumluluk hallerinin oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair Özel Daire kararının onanması.

Hâkimin yargısal faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine açılan tazminat davasında, HMK 46. maddesinde sayılan sınırlı sorumluluk hallerinin (kasıt, ağır ihmal, açık kanun ihlali vb.) somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine dair Özel Daire kararının onanmasına karar verilmiştir.

Hâkimin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine açılan tazminat davasında, HMK 46. maddesinde sayılan sınırlı sorumluluk hallerinin (açık kanun ihlali, tahrifat vb.) gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine dair Özel Daire kararının onanması.

Dava açıldığı tarihte haklı olmayan davacının, yargılama sürecinde yaşlılık aylığı şartlarını kazanması nedeniyle davanın konusuz kalması durumunda, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerektiğine dair düzeltilerek onama kararı.

Davacı, bir asliye hukuk mahkemesi dosyasındaki yargılama süreci ve hâkimlerin kararları nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 46. maddesi kapsamında devlet aleyhine tazminat davası açmıştır. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, söz konusu iddiaların HMK 46. maddesinde sınırlı olarak sayılan hâkimin hukuki sorumluluk sebeplerini taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine ve davacının disiplin para cezasına mahkûmiyetine hükmetmiştir. Hukuk Genel Kurulu, Özel Dairenin kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek onamıştır.

Hukuk Genel Kurulu, Bölge Adliye Mahkemesi'nin kesinleşmiş bir kararını 'maddi hatanın düzeltilmesi' yoluyla kaldırarak davanın kabulüne karar vermesini gerekçe göstererek açılan 'hâkimlerin sorumluluğu' (devlet aleyhine tazminat) davasını reddetmiştir. Kurul, HMK'nın 46. maddesinde sınırlı olarak sayılan sorumluluk sebeplerinin (kasıt, ağır ihmal veya açık ve kesin kanun hükmüne aykırılık) somut olayda oluşmadığına, hâkimlerin takdir yetkisi sınırları içerisinde kaldığına hükmediklerine hükmederek, ilk derece mahkemesi sıfatıyla karar veren Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin ret kararını onamıştır.

Davacı, icra takibi sürecinde görevli hâkimlerin ihmal ve hatalı kararları nedeniyle zarara uğradığını iddia ederek Devlet aleyhine tazminat davası açmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, HMK'nın 46. maddesinde sınırlı olarak sayılan hâkimin sorumluluk hallerinin somut olayda gerçekleşmediğini belirterek, Özel Dairenin davanın reddine ilişkin kararını onamıştır. Ayrıca, Yargıtay nezdindeki temyiz incelemelerinde duruşma yapılmasına dair yasal bir zorunluluk bulunmadığına ve bu tür davaların dosya üzerinden incelenebileceğine hükmedilmiştir.

POMEM öğrencisinin ilişiğinin kesilmesine ilişkin işlemin iptali sonrası, henüz eğitimini tamamlamamış ve atanmamış olması nedeniyle yoksun kaldığı parasal hakların ödenmesi istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.