Davacı, davalıların internet sitesi ve sosyal medya hesaplarında yayınladığı haberlerin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ve haksız rekabet yarattığını iddia ederek maddi, manevi ve itibar tazminatı talebinde bulunmuştur. İlk derece mahkemesi, davalıların '...' markasını ticari bir mal veya hizmet sunumunda kullanmadığını, haber içeriğinde görsel olarak yer almasının marka hakkına tecavüz sayılmayacağını ve haksız rekabet taleplerinin başka bir dosyada derdest olduğunu belirterek davayı reddetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi de aynı gerekçelerle istinaf başvurusunu esastan reddetmiş, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi ise kararı usul ve yasaya uygun bularak onamıştır.

Davacı, kendisine ait tanınmış markanın davalı tarafından izinsiz kullanılarak ürünlerde, etiketlerde ve tabelalarda yer verilmesi nedeniyle marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi, manevi ve itibar tazminatı talebiyle dava açmıştır. İlk derece mahkemesi davanın kısmen kabulüne karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi ise harç hesabı yönünden düzeltme yaparak yeniden hüküm kurmuştur. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle kararı onamıştır.

Dava, marka hükümsüzlüğü, ticaret unvanından ibare terkin edilmesi ve marka hakkına tecavüzün önlenmesi istemine ilişkindir. Davacı, kendi tescilli markası ile benzerlik taşıyan ve iltibas yaratan davalı markasının hükümsüzlüğünü ve davalının ticaret unvanındaki benzer ibarenin çıkarılmasını talep etmiştir. Mahkeme, markaların asli unsurlarının benzer olduğunu, sektörel tanımlayıcı ifadelerin ayırt ediciliği etkilemediğini belirterek davanın kabulüne karar vermiştir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, ilk derece mahkemesinin kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararını onamıştır.

Davacı şirket, kendi ticaret unvanı ve markası ile benzerlik gösteren ve aynı sektörde faaliyet gösteren davalı şirketin unvanının, markasal kullanımının ve alan adının, 'iltibas' (karıştırılma ihtimali) yarattığı ve haksız rekabet oluşturduğu iddiasıyla dava açmıştır. İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi, davalının ticaret unvanındaki ve markasal kullanımdaki ibarenin davacının tescilli markası ve unvanı ile karıştırılmaya müsait olduğunu, tarafların aynı sektörde faaliyet gösterdiğini ve 5 yıllık sessiz kalma süresinin dolmadığını belirterek davanın kabulüne karar vermiştir. Yargıtay, yapılan yargılamada bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır.

Davacı, kendisine ait tanınmış markalar ile davalının su ambalajlarında kullandığı ibarenin iltibas yarattığını, dürüstlük kuralına aykırı olduğunu ve seri marka izlenimi oluşturduğunu iddia ederek markaya tecavüzün tespiti ve önlenmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesi, davalının kaynak yeri belirtme bahanesiyle markayı baskın ve ön planda kullanmasının karıştırılma ihtimaline yol açtığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi bu kararı onamıştır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, ilk derece ve istinaf incelemelerinde hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirerek kararı onamıştır.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet davasında, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle birlikte, tescilli sınai haklar (marka, tasarım vb.) söz konusu olduğunda haksız rekabet hükümlerinin marka hukuku ile birlikte (kümülatif) uygulanamayacağına karar vermiştir. Daire, tescilli markalar için sadece 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) özel hükümlerinin uygulanması gerektiğini belirterek, yerel mahkemenin haksız rekabet hükümlerine dayalı kabul kararını bu yönden düzeltmiştir.

Davacı, markasına tecavüz edildiği iddiasıyla tespit, tecavüzün durdurulması ve el koyma talepli dava açmıştır. İlk Derece Mahkemesi, davalının iddia edilen adreste ticari faaliyetinin bulunmadığı ve pasif husumet ehliyetinin yokluğu nedeniyle davanın reddine karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiş, Yargıtay ise bu kararı usul ve yasaya uygun bularak onamıştır.

Davacı, davalının '...' ibareli markasının kendi tescilli markasına tecavüz teşkil ettiğini ve haksız rekabet yarattığını iddia ederek tecavüzün tespiti, önlenmesi, hükümsüzlük ve tazminat talebinde bulunmuştur. İlk derece mahkemesi, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı ve hedef kitlenin profesyonel olması nedeniyle davanın reddine karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi bu kararı onamıştır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, yapılan değerlendirmeler sonucunda ilk derece mahkemesinin kararında bir isabetsizlik görmeyerek hükmü onamıştır.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet iddiasıyla açılan davada, Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) yürürlüğe girdikten sonra tescilli sınai haklar ile haksız rekabet hükümlerinin 'kümülatif' olarak uygulanamayacağına karar vermiştir. Mahkeme, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girmesi ve SMK'nın kabulüyle birlikte, tescilli markalar bakımından sadece özel kanun olan SMK hükümlerinin uygulanması gerektiğini, haksız rekabet hükümlerinin bu durumda ayrıca ve eş zamanlı uygulanmasının hukuki dayanağının kalmadığını belirterek, bölge adliye mahkemesi kararını haksız rekabete ilişkin kısımları çıkartarak düzeltmiştir. Karar oy çokluğuyla alınmış olup, karşı oy yazısında kümülatif koruma ilkesinin devam etmesi gerektiği savunulmuştur.

Davacı şirketler grubu, uzun yıllardır kullandıkları '...' ibareli ticaret unvanı ve tescilli markaları üzerinde üstün hak sahibi olduklarını belirterek, davalının '... ... GIDA' ibareli marka başvurusunun iltibas yarattığı ve marka hakkına tecavüz teşkil ettiği iddiasıyla hükümsüzlüğünü talep etmiştir. İlk derece mahkemesi, davacının '...' esas unsurlu ticaret unvanı ve markaları üzerinde 1990 yılından beri gelen üstün bir hakkı bulunduğunu (SMK 6/3 ve 6/6) tespit ederek markanın hükümsüzlüğüne karar vermiş; Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiş, Yargıtay ise bu kararı onamıştır.