1. Ceza Dairesi         2025/5173 E.  ,  2026/980 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2024/161 E., 2025/188 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/120 Esas, 2023/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 53... . maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2025 tarihli ve 2024/161 Esas, 2025/188 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrike ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının koşullarının oluşmadığ ı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Olay günü alkollü olan sanıkların müşteki ve mağdurun bulunduğu büfe olarak hizmet veren iş yerinin önünde bulunan yabancı uyruklu kadınları sözlü olarak ve elle taciz etmeleri üzerine kadınların ... Büfeye sığınarak yardım istedikleri, müşteki ...'ın işyerinin dışına çıkarak sanıkları uyardığı, taraflar arasında tartışma ve arbede yaşandığı, sonrasında sanık ...'in yanında olan ... ile birlikte olay yerinden kaçtığı, yaklaşık yarım saat sonra her iki sanığın yüzlerinde maske kafalarında kıyafetlerinin kapşonu kapatılmış şekilde geri geldikleri ve sanık ...' ın elindeki silahla müşteki ...'nın bulunduğu yöne ateş etmeye başladığı, müşteki ...' nın işyerine sığındığı, bu sırada sanık ...'ın işyerine doğru silahını ateşlemeye devam ettiği, iş yerinde mağdur ...'nın da bulunduğu anlaşılan olayda, sanık ile müşteki arasında önceye dayalı öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmadığı, sanık tarafından yapılan atışların isabet yerleri ve olaya ilişkin görüntü kayıtları gözetilerek sanığın korkutmak amacı ile müştekinin ve mağdurun bulunduğu iş yerine doğru ateş ettiği anlaşıldığından; sanık hakkında müştekiye ve iş yerinde müştekinin yanında bulunan mağdurun varlığı da gözetilerek zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi suretiyle silahla tehdit suçundan üst sınıra yakın bir ceza belirlenerek mahkûmiyet yerine, suç vasfında hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanığın temyiz sebepleri "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2025 tarihli ve 2024/161 Esas, 2025/188 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2026 tarihinde karar verildi.