11. Hukuk Dairesi         2024/1477 E.  ,  2024/9396 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1789 Esas, 2023/1729 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/374 E., 2021/309 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “kablo” esas unsurlu seri markalarının bulunduğunu, davalı Şirketin 2019/136087 sayılı "Kablocu" ibareli başvurusuna yaptıkları itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirime Kurulu (YİDK) kararı ile reddedildiğini, oysa müvekkilinin “kablo” ibaresini yaygın kullanım ile tanıtarak ayırt edici hale getirdiğini, dava konusu başvurunun müvekkilinin markalarından yeterince farklılaşmadığını, iltibas koşullarının oluştuğunu, müvekkilinin markalarının tanınmış bulunduğunu ve dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, "Kablo" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, "Kablo" ibaresinin taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği bir kısım mal ve hizmetler yönünden ayırt ediciliğinin bulunmadığı veya düşük olduğu, bu nedenle tarafların marka işaretleri arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı, tarafların marka işaretleri benzer olmadığından, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasındaki koşulların oluşmadığı, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğuna dair bir delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, "Kablocu" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "Kablo" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibarıyla ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, davacı markalarının asli unsurunu oluşturan "Kablo" ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf bulunduğu, dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından davacının markalarının tanınmış olup olmamasının sonuca etkili olmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kullanım sonucu ayırt ediciliğin, anılan maddenin birinci fıkrasının (b), (c) ve (d) bentleri uyarınca marka tescil edilemeyecek bir ibarenin tesciline olanak sağladığı, bu şekilde bir ibarenin tescil edilmesinin 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında yapılacak değerlendirmede koruma kapsamının genişlediği, ayırt ediciliğinin yükseldiği anlamına gelmeyeceği, somut olayda da davacının "Kablo" ibaresini kullanım sonucu ayırt edici hale getirdiği ispatlansa dahi bu durumun anılan ibarenin ayırt ediciliğinin düşük olduğu sonucunu değiştirmeyeceği, kötü niyet iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 5, 6 ncı ve devamı maddeleri 2.Dairemizin 05.11.2024 tarihli 2023/6874 E., 2024/7698 K. sayılı emsal kararı 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.