4. Ceza Dairesi         2025/9851 E.  ,  2026/2311 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/186 E., 2025/443 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın alkol etkisinde olduğuna, sanığın epilepsi hastası olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir 2. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; takdiri indirim uygulanmamasına, vekalet ücretinden mahsup yapılmaması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, katılanların anlatımları, tanıklar ..., ....'nün beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine; 5237 sayılı Kanun'un 34/2. maddesinde düzenlenen "İradi olarak alınan alkol veya uyuşturucu madde etkisinde suç işleyen kişi hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" şeklindeki hüküm karşısında, sanığın ceza sorumluluğunun ortadan kalkmadığına veya azalmadığına; koşulları oluşmadığından haksız tahrik ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve g erekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanırken yapılan hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın "1 yıl 6 ay 28 gün" yerine "1 yıl 7 ay 4 gün" hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği uygulamaya göre sonuç cezanın" 1 yıl 6 ay 28 gün hapis cezası" olarak belirlenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2026 tarihinde karar verildi.