Kanun Yolu Mobil

Mevzuat ve Kararlar Cebinizde

Filtreler

T.C. Yargıtay

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/3223 Sayılı Karar

Esas No: 2024/1401 Karar Tarihi: 12.02.2026 İlgili Madde: 4

Önemli Emsal İçtihat

AI Analizi · 4.2/5

Yol gösterici karar

Karar, ceza yargılamasında dijital delillerin (ekran görüntüsü) tek başına mahkumiyete yeterli olup olmadığı hususunda 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesini vurgulaması ve HAGB kararlarında usul kurallarına uyulması gerektiğine dair net bir bozma gerekçesi sunması nedeniyle, benzer dijital delil dosyaları için yol gösterici ve önemli bir emsal teşkil etmektedir.

Karar Özeti

Önemli noktaların özeti

Sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının, sanığın hesabının çalındığına dair savunmasının araştırılmaması, suça konu paylaşımın sanığa ait olduğuna dair kesin delil bulunmaması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) kurallarına aykırı davranılması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Karar Metni

Tam metin
4. Ceza Dairesi         2024/1401 E.  ,  2026/3223 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/304 E., 2023/1124 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, katılanı tanımadığına, hesabının çalındığına, hakaret suçunu işlemediğine, tanımadığı birisine hakaret etmesinin mümkün olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Ancak; 1.Sanığın savunmasında, paylaşımın kendisine ait olmadığını, o dönemde hesabının çalındığını belirterek suçlamayı inkar etmesi, emniyet birimlerince düzenlenen 28.04.2023 tarihli tutanakta, suça konu edilen paylaşımın kullanılan hesapta mevcut olup olmadığına dair bir tespite yer verilmemesi, dosyada ihbar ekinde gönderilen ekran görüntüsü dışında sanığı suçlayıcı nitelikte bir delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı halde yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, 2.Kabule göre de Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine aykırı davranılması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.02.2026 tarihinde karar verildi.

Aynı daire, ortak hukuki konular ve karar tarihleri dikkate alınarak eşleştirildi.

6 karar
Yargıtay 4. Ceza Dairesi

E. 2023/16268, K. 2026/1633

Sosyal medya üzerinden işlendiği iddia edilen hakaret suçunda, sanığın suçu reddetmesi ve açık kaynak araştırma raporunda suça konu paylaşımın tespit edilememesi karşısında, delil yetersizliği nedeniyle mahkumiyet hükmün...

Kararı incele
Yargıtay 4. Ceza Dairesi

E. 2024/4868, K. 2026/5552

Hakaret suçunda, sanığın inkarı ve kolluk araştırmasında paylaşımın tespit edilememesi karşısında, sadece fotokopi belgeye dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulmasının 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesine aykırı olduğu gere...

Kararı incele
Yargıtay 4. Ceza Dairesi

E. 2023/16041, K. 2026/3175

Sanığın hakaret suçuna konu olan sosyal medya yorumunu kendisinin yapmadığına dair savunması karşısında; mahkemenin, IP adresi ve kullanıcı kimlik tespiti gibi teknik araştırma yöntemlerini kullanmaksızın eksik inceleme...

Kararı incele

Araştırmanızı Derinleştirin

Ücretsiz hesap oluşturarak kararları favorilerinize ekleyebilir, PDF olarak indirebilirsiniz.

İlgili Kanun Maddeleri

Bu kararda uygulanan mevzuat

m.125

Türk Ceza Kanunu

Hakaret

Madde 125 (1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden...

m.231

Ceza Muhakemesi Kanunu

Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Madde 231 – (1) Duruşma sonunda, 232 nci maddede belirtilen esaslara göre duruşma tutanağına geçirilen hüküm fıkrası ok...

m.302

Ceza Muhakemesi Kanunu

Temyiz isteminin esastan reddi veya hükmün bozulması

Madde 302 – (1) Bölge adliye mahkemesinin temyiz olunan hükmünün Yargıtayca hukuka uygun bulunması hâlinde temyiz istem...

m.307

Ceza Muhakemesi Kanunu

Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri

Madde 307 – (1) Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak bölge adliye veya ilk derece mahkemesi,...

İlgili Kanunlar

Kararın dayandığı temel mevzuat

Etiketler

Kararın konu başlıkları

hakaret suçu dijital delil şüpheden sanık yararlanır hükmün açıklanmasının geri bırakılması temyiz 5237_125 5271_231 5271_302 5271_307